Samobójstwo jest czynem tak niecodziennym iż ciągnie ono ze sobą szereg konsekwencji. Zależnie od położenia geograficznego i momentu w historii społeczeństwo różnie odbierało samobójstwo. Dla jednych było ono rozwiązaniem honorowym, dla innych było hańbiącym czynem.

W Polsce samobójstwo nie jest uznawane za czyn zabroniony, jednak osoba która pomoże samobójcy przy próbie lub namawia ją do tego, może się liczyć z konsekwencjami prawnymi w postaci pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Na służbach ratunkowych ciąży obowiązek ratowania samobójców, nawet jeżeli, podmiot tego czynu tego sobie nie życzył. Logicznie więc rzecz biorąc samobójstwo w Polsce jest prawnie dopuszczalne,ale nie możemy liczyć na uszanowanie naszej woli.

Podejście moralne jest jednak jednoznaczne. W Polsce główną religią jest katolicyzm, który uznaje, że samobójstwo jest grzechem śmiertelnym – za którego karą jest wieczne potępienie.

Jednakże Kościół zaczął zmieniać swoje rygorystyczne podejście wraz z czasem i rozróżnia dwa rodzaje samobójstw:

• popełnione z pełną świadomością, za które karą jest wieczne potępienie
• popełnione z nie pełną świadomością, czyli spowodowane czynnikami takimi jak np. choroba psychiczna, depresja. W przypadku tego rodzaju czynu, grzesznik ma szansę trafić do czyśćca.

Samobójstwo jest czynem tak społecznie nie akceptowalnym, iż tylko w bardzo nielicznych krajach na świecie jest ono w pełni legalne.

Samobójstwo to już ostateczny krok, zawsze można znaleźć lepsze rozwiązanie! Nigdy nie traćcie nadziei!